Kuzeydeniz, ara sira tokezlese de artik kendibasina yuruyebiliyor. Oyun parkind cok daha kendine guvenli ve girisken. Muzu issirarak yiyor. Eliyle kendi kendine ufak tefek atistirmalar yapiyor. Suyu bardagindan huup'leterek iciyor (arada zorlanabiliyor hala!). Parmaklarinin uzerinde yukselerek yemek masasinin uzerindekileri tespit edip, sonra da onlara erismeye calisiyor. "Git babani uyandir" diyince yatakodasina yoneliyor. Anladigini bir sekilde ifade edebiliyor: ornegin, zebrali yapbozlariyla ilgili konusunca bas parmagiyla onu isaret ediyor. Tam bir kofte canavari oldu. Aksamlari bizimle birlikte yiyor. Makarnaya bayiliyor. Evden gideni sen sakrak el sallayarak ve opucuklerle yolculuyor. Tabii, arkamizdan huzunlu huzunlu bakip kaldigi zamanlar da oluyor. Duydugu sozcukleri, anlamlarini henuz cozemese de, tekrar ediyor. Veeee, kizlari etrafinda toplamayi iyi beceriyor!
1 comment:
Çok hızlısın be Kuzeyciğim, Efeyi solladın sırada Mehmet Yiğit ve ardından da Emre var sanırım...
Gelsen de o göbüşü bir ısırsam!
Gerçekten ama...
Post a Comment